شماره 10 – جو وحشتناک زهره

سياره شناسان با مشکلات زيادي براي شناسايي شرايط موجود در سطح سياره زهره مواجه هستند، چرا که جو اين سياره هميشه با لايه اي بسيار ضخيم از ابر اسيد سولفوريک پوشيده شده است. دماي سطح اين سياره در برخي مواقع به ??? درجه سانتيگراد هم مي رسد. به نظر مي رسد دماي بالاي سياره زهره به خاطر اثر پديده گازهاي گلخانه اي باشد. اين پديده باعث شده است تا زهره داغ ترين سياره منظومه شمسي لقب بگيرد.

 

شماره 9 - نوسانات درجه حرارت عطارد

عطارد نزديکترين سياره به خورشيد است به همين دليل دماي سطح سوزان آن مي تواند تا حدود 450 درجه سانتي گراد در روز افزايش پيدا کند. اما از آنجا که جو اين سياره به اندازه کافي قدرت نگه داشتن حرارت را ندارد، در هنگام شب دماي اين سياره تا حدود منفي 170 درجه سانتي گراد کاهش پيدا مي کند. اين اختلاف دما در ميان شب و روز يک سياره در بين سيارات منظومه شمسي بسيار شگفت انگيز است.

 

شماره 8 – بادهاي سياره نپتون

در سياره نپتون تندبادهايي وجود دارد که با سرعت 1500 مايل در ساعت حرکت مي کنند. علت شکل گيري اين بادها که سريعترين بادهاي منظومه شمسي به حساب مي آيند هنوز راز سر به مهري است که درباره آن، نظري قطعي وجود ندارد. اين بادها در حالي بر روي نپتون وجود دارند که اين سياره دورترين سياره نسبت به خورشيد محسوب است.

 

 

شماره 7 – محور دوران عجيب اورانوس

برخلاف ساير سيارات، محور دوران اورانوس به حدي انحراف دارد که تقريبا به صفحه مداري اش چسبيده است. اين انحراف زاويه در بيشتر سيارات متجاوز از 30 درجه نيست. براي مثال زاويه انحراف محور دوران زمين با صفحه مداري اش 5/23 درجه مي باشد. اما در مورد اورانوس اين زاويه انحراف معادل 98 درجه است. بسياري از ستاره شناسان بر اين باورند که برخورد جرمي تقريبا در ابعاد زمين با اورانوس، در اوايل دوران تشکيل اين سياره، منجر به ايجاد چنين انحراف شديدي شده است.

 

شماره 6 - پستي و بلندي هاي مريخ

سياره سرخ رنگ مريخ داراي بلندترين کوه ها و عميق ترين دره ها در ميان ساير سيارات منظومه شمسي است. کوه آتشفشاني عظيم الجثه المپيوس به ارتفاع 27 کيلومتر که ارتفاعي سه برابر قله اورست دارد در اين سياره قرار دارد و اين در حاليست که دره ايي عميق و طويل در نزديکي استواي مريخ کشيده شده است. نام اين دره «مارينر» است و چهار هزار کيلومتر عرض دارد. بعضي از مناطق اين دره آنچنان عميق است که اگر فرض کنيم کوه اورست را درون دره جاي داده ايم، شايد نوک قله به لبه هاي دره نرسد.

شماره 5 – حلقه هاي زحل

سياره زحل به خاطر حلقه هايي که در اطراف خود دارد بسيار معروف است. بعضي از اين حلقه ها به قدري باريک و محو هستند که از زمين ديده نمي شوند تا جايي که يکي از آن ها به تازگي در سال 2009 کشف شده است.

 

 

 

 

شماره 4 – گردبادهاي مريخ

طوفان هاي عظيم گرد و غبار در مريخ بزرگترين نوع ازاين گونه طوفان ها در منظومه شمسي هستند که مي توانند تا يک ماه ادامه داشته باشند. يک نظريه درباره چگونگي گسترش اين طوفان ها در مريخ بيان مي کند که هنگامي که باد، گرد و غبار را به سمت بالاي جو مي برد، گرد و غبار نور خورشيد را جذب مي کند و هواي اطراف را گرم مي کند. هنگامي که گرماي هوا بيشتر مي شود, بادهاي بيشتري رخ مي دهد و گرد و غبارهاي بيشتري را بالا مي برد. در نتيجه طوفان قوي تر مي شود.

شماره 3 – شش ضلعي زحل

بر روي سياره زحل، شکلي مانند شش ضلعي توسط دوربين فضاپيماي کاسيني ناسا با وضوح مناسب عکسبرداري شد که بسيار جالب توجه است. دانشمندان گمان مي بردند اين ساختار 6 ضلعي مسير فوران هاي گازي يا تندبادهاي اتمسفري است اما اين که چه عاملي مي تواند گاز يا جريان هوا را در چنين ساختار سخت و زاويه داري هدايت کند به شکل سوالي بي پاسخ باقي مانده است. اين ساختار 6 ضلعي از زماني که فضاپيماي وويجر در دهه 1980 آن را کشف کرد به صورت علامت سوالي بزرگ در ذهن دانشمندان باقي مانده است.

شماره 2 - لکه بزرگ مشتري

بدون شک فوق العاده ترين ويژگي سياره مشتري، لکه سرخ بزرگ آن است. طوفان غول پيکري که که به نظر مي رسد از 300 سال پيش وجود داشته است. اين طوفان در راستاي کمربندها و منطقه‌هاي مشتري جريان دارد. از زمان کشف اين لکه تا کنون، بارها ديده شده است که قطر آن تا سه برابر قطر زمين افزايش يافته است.

 

 

شماره 1 - سياره زمين

آيا شما در ميان ساير سيارات منظومه شمسي سياره اي به شگفت انگيزي

زمين مي شناسيد که داراي شرايط مناسب براي شکل گيري حيات باشد?