به گفته محققان این محلول تا زمانی که تحریک نشود محلولی پایدار است. این محرک در واقع لوله ای کوچک است که در انتهای بطری قرار گرفته و عملکردی مانند یک فتیله دارد.

با فعال شدن این فتیله واکنش آغاز شده و توده های حبابی شکل در سرتاسر محلول آغاز به حرکت می کنند. تمامی حرکات انجام گرفته در این واکنش به شکل خود به خودی رخ می دهند.
برخی از محصولات جانبی این واکنش عملکردی مشابه کاتالیزور دارند که روند خود واکنش را تسریع می کنند. کاتالیزور در محلول منتشر شده و بخشهای واکنش نداده محلول را فعال می کند که این کار منجر به تولید کاتالیزورهای بیشتر خواهد شد.
به این شکل حرکت رو به جلویی در محلول شکل گرفته که در پی خود جریانهای شناور بیشتری را خلق کرده و به این شکل واکنش ادامه پیدا می کند. کل این واکنش از آغاز تا پایان در حدود 10 دقیقه ادامه پیدا می کند.


سیر انفجار ابرنواختری در یک بطری شیشه ای
بر اساس گزارش گیزمگ، در یک ابرنواختر واقعی، حرکت مایع شناورتر و پر انرژی تر است اما در اصل نیروهای محرک و تاثیر گرانشی در این شبیه سازی با ابرنواخترهای واقعی مشابه است.